Πλακα έκανα ρε συ γιατί παρεξηγείσαι;
Πόσες φορές δεν το'χω ακούσει αυτό;
Τι σημαίνει πλάκα, τι σημαίνει χιουμοράκι;
Ξέρεις;
Δεν ξέρεις.
Είσαι θρασυδειλος, κομπλεξικός, είσαι τα τρία κακά της μοίρας σου.
Γιατι στραβομουτσουνιασες, και ξύνισες;
Πλακίτσα κάνω.
Τιιιι;
Δνε το κατάλαβες;
Γιατι ρε φίλε;
Που πήγε η αίσθηση του χιούμορ σου;
Δεν είναι αυτό χιούμορ;
Αντε ρε.
Ξεκολα.
Υπαρχει μια κατηγορία ατόμων που λόγω της κακίας της βλακείας και του κομπλεξισμού τους, καταφεύγουν σε αστεια, χονδροειδη μη μπορωντας να πουν καθαρα και ξαστερα το τι εχουν να πουν.
Να ρε να πουν, σε ζηλευω, εχω φαει τα λυσσιακα μου, και αυτο δεν το αντεχω.
Δεν τολμουν να το πουν ούτε μπροστα στο καθρεφτη τους.
Φοβουνται.
Ο φοβος και η ελλειψη θαρρους, αγωγης και ντομπροσυνης, τους οδηγει σε αυτες τις τρισαθλιες συμπεριφορες.
Κομπλεξικοι και ανασφαλεις, κανουν πλακιτσα για τα παντα.
Φτανει το χιουμορακι να μην στραφει, προς την δικια τους καραφλα, την δικια τους κοιλαρα, την δικια τους κωλαρα, την δικια τους γυναικα, την δικια τους ζωη, το δικο τους παιδι.
Εκει ξεχνανε το χιουμορ, ξεχνανε και την πλακα, και τρελλαινονται.
Οχι οτι μπορουν να κρυφτουν απο κανεναν.
Δεν κρυβεται η σκαρτη η φυση.
Δεν κρυβεται παναθεμα την.
Δεν κρυβεται και ο φοβος.
Ετσι ολοι γινηκαμε χιουμοριστες της οργης και της κολασεως.
Πως εισαι ετσι μωρη;
Ελα πλακα εκανα
Τι μπακα ειναι αυτη;
Ελα ρε παρεξηγηθηκες;
Χιουμορακι εκανα ρε.
Τι μουτρα ειναι αυτα;
Αντε βρε γιατι παρεξηγιεσαι;
Πλακα εκανα.
Ναι το ξερω.
Καραγκιοζακος εισαι, τζουτζες εισαι τι αλλο να κανεις;
Ελααααα, τι εγινε παραξηγηθηκες;
Γιατι;
Που πηγε το χιουμορακι σου;
Εμεις ειμαστε φιλαρακια.
Και φιλαρακι κατ'εσε τι σημαινει;
Μπορω να ειμαι μαζι σου οσο γαιδουρι θελω, οσο εμπαθης θελω, οσο κομπλεξικη θελω, οσο αναγωγη θελω.
Μεταξυ μας, δεν τιθεται θεμα παρεξηγησης.
Γελα το λοιπον φιλαρακι.
Γελα μαζι μου, για τα χαλια σου.
Χωρις παρεξηγηση ετσι;
Ειπαμε ειμαστε φιλοι.
Μεταξυ μας, δεν εχουμε τυπικοτητες.
Πως εισαι ετσι ρεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε;
Μπα σε καλο σου, ωραια γελασαμε και παλι.
