Και ετσι οπως στεκεσαι
Εμπρος απο την γυαλινη πορτα
Και ετσι οπως χτενιζεσαι και χαριεντιζεσαι με τον καθρεφτη τον βρωμικο
του ασανσερ
Και ετσι οπως στεκεσαι, παιρνοντας ποζες μοιραιας, ωραιας και αδιαφανους,
και εστισ οπως λικνιζεσαι πανω σε πεζοδρομια, σε σκαλια, και σε μοκετες ξεφτισμενες
και ετσι οπως φωτογραφιζεσαι και στριβεις επιτηδευμενα το κεφαλι, τα στηθη σου και τους γοφους
λες θα περασω
αστραφτει το συνθετικο το υφασμα στα φλας, ασφυκτια το ξυγκι μεσα στο κρυσταλιζε το καλσονακι, και αε ειναι λιγοστο
σου παει χαρμα
παντα το 'λεγα
το πολυεστερ κολακευει μοναχα τα ψοφια κρεατα.
