Ολα τα στραβα βρε παιδακι μου σε εσενα συμβαινουν.
Ο αγελαστος σερβιτορος, ο αγενης πωλητης, ο αναιδης δημοσιος υπαλληλος.
Ετσι λες.
Οχι αγαπη μου.
Δεν συμβαινουν ολα αυτα μονο σε εμενα.
Συμβαινουν και σε εσενα, αλλα εσυ δεν ασχολεισαι.
Εχεις μαθεις να τρως την φαπα και να λες και ευχαριστω.
Και επειδη αποτελεις την πλειονοτητα, εγω πληρωνω τα δικα σου τα σπασμενα.
Γιατι την γλωσσαρα την κρατας για αλλου.
Οχι για εκει που πρεπει.
Εσυ εισαι που λες, ας ασχοληθει κανεις αλλος.
Και κανεις οτι δεν βλεπεις και οτι δεν ακους.
Μονο να γκρινιαζεις ξερεις, και να βγαζεις τ'απωθημενα σου εκει που δεν πρεπει.
Ντρεπεσαι να προασπισεις το δικιο σου, και βγαζεις την κατινια σου αλλου.
Και περιμενεις απο μενα να διαμαρτυρηθω και για μενα και για σενα.
Ακου να δεις λοιπον.
Εσυ κατσε να πινεις τον καφε τον παγωμενο, τρωγε στην μαπα την αγενεια και την ξινιλα του καθενος.
Δεν ασχολουμαι μαζι σου.
Τα δικα σου τα σπασμενα να τα πληρωσεις εσυ.
Και μην γκρινιαζεις.
Ποσως με ενδιαφερει.
Τα παραπονα σου στο τμημα παραπονων.
Εκει που στα κανουνε.
Ειδαλλως αν δεν θελεις να μιλησεις, ως οφειλεις, τοτε βουλωστο.
Κανε κοντολογης οτι εκανες μεχρι τωρα.
Βουλωστο.