180 τα χιλιομετρα στο κοντερ.
Η φωτογραφικη στο χερι.
Θελει να δει οτι βλεπει αυτος τωρα.
Ειναι επικινδυνο.
Δε νοιαζεται.
Δεν ειναι μαζι του.
Ειναι μαζι του.
Τωρα που το σκεφτεται.
Ειναι ο τροπος που την σκεφτεται τετοιος
που δεν μπορει να μην το καταλαβει.
Ειναι η δυναμη στα χερια του τετοια,
ειναι η λαχταρα που εχει μεσα του τετοια,
που δεν μπορει να μην νιωσει να μην καταλαβει.
Να μην βασανιζεται.
Αυτος θελει να βασανιζεται.
Ετσι το θέλησε.
Δευτερη στροφη.
Δευτερη φωτογραφια.
Δευτερη ευκαιρια.
Ειναι το φως που πεφτει τετοιο που ακομα και πισω απο τα γυαλια ηλιου του αυτος μισοκλεινει τα ματια του.
Σχεδον δακρυζει.
Και αυτο ειναι κατι που εκεινη πρεπει να το μαθει.
Στροφη.
Την παιρνει κλειστα.
Και αυτο ειναι κατι που εκεινη πρεπει να γνωριζει.