Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2009

Τις βλεπεις.


Περιμενουν στην σταση του λεωφορειου, καλοχτενισμενες με το μαλλι να βρωμαει απλυσια. Κοστιζει βλεπεις το κομμωτηριο, αντεχει το μαλλι λοιπον καμια βδομαδα ακομα. Το καλοκαιρι μπαινουν μεσα στην θαλασσα και κολυμπουν με απαλες κινησεις χαριτωμενα, μεχρι το υψος των ωμων, μαζευουντο μαλλι με πλαστικο κοκκαλακι, να μην βραχει, για να μπορεσουν το βραδυ να βγουν στην παραλιακη.

Ιδρωτας, αλατι, αρμυρα ολα πανω στο χτενισμενο το μαλλι.

Και αφηνουν μια δριμια αποφορα καθε φορα που βγαινουν απο το δοκιμαστηριο των σουπερμαρκετ ρουχων.

Ειναι η εικονα που μετραει βλεπεις.

Η βρωμα καλυπτεται απο τα λαδια σωματος, και τα αρωματα.

Μπολικη λακ, εξτρα δυνατο κρατημα.

Κορσες.

Για να κλεινει και το φερμουαρ.

Τις βλεπεις στα γηπεδα, αγκαζε με τον καλο τους.

Κρεμιουνται πανω στα καγκελα, αγωνιουν φωναζουν, διαμαρτυρονται καθονται σταυροποδι.

Στο πλαστικο το καρεκλακι.

Φανατιζονται. Κοιτουν ολογυρα να δουν τις αλλες τις φιλαθλους.

Βαμενες, καλοχτενισμενες, με το γυαλι αγορασμενο απο τον μαυρο της πλατειας περασμενο στο μαλλι σαν στεκα.

Πανομοιοτυπες.

Καθηκον τους ειναι βλεπεις.

Και δωστου να φωναζουν.

Για την παναθα ή για τον θρυλο.

Σηκωνονται ορθιες, αρπαζονται απο το καγκελο. Οσο να πεις, τους κανει ωραιο κωλο το κολαν.

Kι'η ασπρη μποτα γραφει, στην καμερα. Καρφωνεται το ματι, στο ματι. Φτου ρε γαμωτο την εχασα την φαση.

Στεκονται ορθιες εμπρος απο τα πολιτικα περιπτερα, στις κηφισιες και στα μπουρναζια.

Μοιραζουν ψηφοδελτια, χαμογελα, λουλουδια και πλαστικες υποσχεσεις.

Ολα γιατο κομμα, και την ζωη τους ακομα.

Ξεχνανε τις συμβουλες της μανας τους και βριζουν σαν λαχαναγοριτες αν καποιος πει κακο για τον αρχηγο.

Καλα τα γαλλικα καλο το πιανο.

Αλλα το ρολακι της κομπαρσου την καταλληλη στιγμη, εφτιαξε καριερες.

Που ξερεις?

Καποιος μπορει να στραβωθει.

Και να τις παρει.

Απο το μιζερο σπιτακι τους, την μιζερη ζωη τους.

Να γλυτωσουν και απο την δοση την μηνιαια που δινουν για τ'αυτοκινητακι τους

Για τα τσιγαρα τους, και την ακριβη την κρεμα της ημερας.

Και το βουλωνουν.

Υπεροχη η μαμα σου.

Κανει πως δεν ακουει, πως δε βλεπει.

Υπεροχοι και οι φιλοι σου.

Κανει πως δεν ακουει πως δε βλεπει.

Υπεροχη η ομαδα σου.

Το κομμα σου.

Και οι συναδελφοι σου.

Ολα για τον αγωνα.

Ειναι σκληρη η ζωη εκει εξω.

Το κομμωτηριο ακριβο.

Την τρωει το απλυτο μαλλι και θελει να ξυστει.

Μα δεν το κανει.

Εχει φτιαξει νυχι. Στα χρωματα της νικης.

Και πρεπει να κρατησει. Ως την αλλη κυριακη.

Εξτρα δυνατο το κρατημα της λακ.

Εχει μαθει να στεκεται στο υψος της, να μη μιλαει.

Καθε μερα και μια παρασταση.

Στην δουλεια στην δημοσια υπηρεσια στην τραπεζα στην λαικη.

Καθε μερα και ενας αγωνας.

Θελει πλυσιμο το ναυλον το μπλουζακι.΄

Μα δεν τ'αλλαζει.

Της παει μουρλια αυτο το χρωμα.

Δε βαριεσαι.

Σα παει σπιτι θα τ'αλλαξει.

Με μια ξεχειλωμενη φορμα.

Μεχρι να ρθει το Σαββατο.

Που θα ντυθει και παλι για παρασταση.

Φτανει να χει κρατησει μεχρι το Σαββατο και το μαλλι.

Μεχρι την κυριακη.

Παιζει παλι η ομαδα.