σκηνη 1. ειναι ανωφελο, η γλωσσα που μιλαω εχει απο καιρο σβησει. Νεα νοηματα κρυβονται πλεον στις αρχαιες λεξεις και οι σημασιες πνιγουν τα καλλιγραφικα τα γραμματα. Με το χερι γραμμενα.
σκηνη 2. και εκεινος, ξεκλειδωσε τα λουκετα, εριξε μια κλωτσια στην πορτα την ξεχαρβαλωσε και μου 'πε, πέρνα. Χιλια χρονια εχτιζε τους τοιχους, σε μια στιγμη τους γκρεμισε. Για μενα