Θα ηταν μαζεμενα μεσα ισαμε με χιλια κορμια. Ατμος και ιδρωτας μαζι με φωτα και μουσικες κολλουσαν επανω στα γυαλιστερα δερματα.Χειλη μισανοιχτα σφιγμενες παλαμες, προτεταμενα στερνα, ξεσκεπες σαρκες τυμπανα πολεμου, αλκοολ και νικοτινη γαλαζιος καπνος, η νυχτα πυρακτωνοταν σιγα σιγα, το φεγγαρι ηταν πολυ ψηλα για να δροσισει με τις παγωμενες του θαλασσες την γη.Κανεις δεν γυριζε να το κοιταξει. Τα βλεματα ηταν καρφωμενα στο κενο, τα χειλη που μισανοιγαν απεκαλυπταν δοντια και γλωσσες οι φλεβες στον λαιμο χτυπουσαν δυνατα, το αιμα ερεε στις φλεβες ολοενα και γρηγοροτερα.Ελαχιστα κοματια υφασματος καλυπταν τα κορμια τους μυωνες, κρεας σφιχτο παντου. Ανεβηκε ενα σκαλι ψηλοτερα απο ολους, κοιταζε πανω απο τα κεφαλια τους. Ακουμπησε το μαγουλο στην δροσερη πετρα του τοιχου.Λιγη δροσια ηταν οτι χρειαζοταν εκεινη την στιγμη, ιως και λιγο νερο.Κοιταξε ολογυρα, τιποτα.Εσφιξε το ποτηρι κοιταξε ισια μπροστα, τιποτα.Γυρισε τα ματια κατα την μεγαλη γυαλινη στεγη, το φεγγαρι ηταν πολυ μακρυα.Η νυχτα καιγοταν πλεον. Μαζι με αυτην καιγοταν και τα αρωματα και οι ανασες και τα χαμογελα και εξαερωνονταν γεμιζοντας το μερος με ατμους πηχτους δεν υπηρχε καμια διεξοδος, οι μουσικες παρεσυραν αποκοιμιζαν ναρκωναν ευκολη λεια ειναι ο ναρκωμενος ο πιωμενος ζηταν κιαλλο αλκοολ τα τυμπανα υποβαλλουν, ευκολη λεια, ειναι ολοι τους, ξανασκεφτηκε.Ποσο ευκολο θα ηταν, σκεφθηκε.Γυρισε τα ματια κατα το φεγγαρι, τιποτα μονο συννεφα.Η ωρα η ειχε περασει.Ανοιξε δρομο μεσα απο τις αναψοκοκκινισμενεες σαρκες, βγηκε εξω στον νοτισμενο απο την θαλασσα αερα, και χαθηκε μεσα στην νυχτα.Καποια σκυλια που ξεσκιζαν με μανια καποιες σακουλες σκουπιδιων, γυρισαν κατα το φεγγαρι, ειχε ξεσκισει τα συννεφα και ανθιζε ολοφωτο στην μεση του καλοκαιριατικου ουτανου.Αρχθσαν να ουρλιαζουν με μανια.