Ηταν ολα πολυ καλα οργανωμενα και τακτοποιημενα.
Χαμογελα πλατια, γελια δυνατα, αγκαλιες σφικτες, σφιξιμο χεριων περιποιημενων, μανικιουρισμενων αποτριχωμενων.
Στιγμες τυλιγμενες μεσα σε χρωματιστα χαρτακια τσιχλοφουσκας.
Καθε τραπεζακι και ενα ξεχειλο τασακι απο γοπες και σταχτες.
Ηταν κατι παραπανω απο σιγουρο.
Το περιτυλιγμα της τσιχλοφουσκας δεν εκρυβε καμια ζαχαρωμενη ροζ τσιχλοφουσκα.
Ηταν η αγωνιωδης προσπαθεια στο γελιο, οι σφικτες χειραψιες που δηλωναν κατι αλλο κατι που δυσκολα κρυβοταν κατω απο το αντιρυτιδικο μεικ απ λαμψης.
Ηταν το γελιο που εμενε μονο στα χειλη δεν κατορθωνε να ανεβει ποτε στα ματια.
Ενα ποτο ισως και να βοηθουσε ενα τσιγαρο ισως και να βοηθουσε.
Ισως.
Δεν βοηθησε.
Το χαμογελο δεν ηταν παρα μια ευθεια γραμμη.
Ψευτικο.
Αποτυχια μεγαλη αυτο το μεικ απ.
Δεν καλυπτει τιποτα.
Το παρτυ ωστοσο ειχε μεγαλη επιτυχια.
Επιτυχημενη βραδυα για ενα ματσο επιτυχημενους ανθρωπους
Με ολη την ζωη τους, να εχει χωρεσει μεσα στα 120 μεγαμπαιτ της μνημης του κινητου τους.
Ενας καλος γαμος , 2 παιδια τρια ντι βι ντι ντισκς.
Καθολου ασχημα, αν το καλοσκεφτεις.
Και ενα ολοκληρο αλμπουμ γαμηλιων φωτογραφιων ανεβασμενο στο φειςμπουκ.
Καθολου ασχημα.
Ξερεις ποσο κοστισε το τραπεζι του γαμου?
Το νυφικο?
Οι φωτογραφιση?
Παρτε την καρτα μου.
Κοιλιτσα καραφλιτσα λοουφερ γκουτσι.
Χαμογελο.
Ματι μισοκλειστο, το σαλιο μολις και μετα βιας να μενει εντος των ξασπριμενων δοντιων, καθε που περνουσε απ'εξω απο το κλαμπακι μια παρεα 16χρονων κοριτσιων.
Η βερα βαρια πλατινενια μειντ μπαι κεσαρης.
Καθολου ασχημα αν δεν το ξανασκεφτεις.