Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2009

Καθονται απεναντι τωρα.Ειναι η σιωπη που τους ενωνει η σιωπη ειναι που τους χωριζει.Εγραφαν πριν απο καιρο, εγραφαν πως θα ειναι ετουτη η ωρα.Ελεγαν ψεμματα? Εγραφαν αληθειες, το χερι λεει παντοτε αληθεια τα ματια λενε παντοτε αληθεια, η σιωπη? Τι λεει η σιωπη?Δεν χρειαζεται να ξερεις.Δεν χρειαζεται να πεις, τιποτα.Και ομως, πρεπει, θα επρεπε.Ειναι η σιωπη που φοβαται πιο πολυ, ειναι η σιωπη που κυνηγησε σ'όλη του την ζωη, ειναι η σιωπη που τον κυνηγαει χρονια τωρα.Τωρα?Τιποτα.Καθονται απεναντι. Εκεινος απεναντι της, εκεινη απεναντι του.Καποιος πρεπει να μιλησει.Θα σε πνιξω στα φεγγαρια αποψε πιλοτε της ειχε γραψει πριν καποια βραδυα πριν καποια χρονια.Αποψε δεν ειχε φεγγαρι, μονο αστερια.Μπορεις να πνιξεις καποιον με τ'αστερια?Με τα φεγγαρια μπορεις?Μπορεις να σκοτωσεις καποιον με το φως των αστεριων με την σιωπη μπορεις να τον κανεις δικο σου?Ειναι η σιωπη ορκος? Ορκος που δεν σβηνει, ακαταλυτος, ειναι?Τα γραμματα?Ειναι υποσχεση τα γραμματα που γραφονται μοναχα τις νυχτες?Ειναι?Καθονται απεναντι.Μπορεις να δωσεις ολη σου την ζωη χωρις να χρειαστεις να το προφερεις?Να την προσφερεις μονο, μπορεις?Θα σε πνιξω αποψε στα φεγγαρια πιλοτε της ειπε. Λαθος. Της εγραψε.Και εκεινη απηντησε με ενα τραγουδι σαν και αυτο θα σε σκοτωσω.Λαθος. Του το γραψε.Ειναι τα γραμματα περιεργα οταν γραφονται τις νυχτες οταν διαβαζονται τις νυχτες.Βολευει το απεναντι καλυτερα απο το διπλα.Απο το κοντα?Ειναι η σιωπη βολικη?Ειναι η σιωπη τρυφερη?Οι αγκαλιες που ψυθιριζονται και σπινθιριζουν ειναι?Ειναι η σιωπη που σιγοκαει κατω απο τα γελια απο τα λογια τα αδιαφορα?ΕΙΝΑΙ?Ειναι η σιωπη αυτο που πιο πολυ απ'ολα προσπαθουσε να μοιραστει το πιο πολυτιμο πραγμα στην ζωη του ηταν αυτο ηθελε να δωσει αυτο ηθελε να χαρισει μ'αυτο ηθελε να δωθει να χαριστει, να δεθει.Ειναι η σιωπη που δενει τα χερια ειναι η σιωπη που δενει τις καρδιες ειναι η σιωπη αυτη που δενει τις ζωες, σε μια.Καθονται απεναντι και δεν μιλουν.Εκεινος σε λιγο θα πρεπει να φυγει, ειναι η υποσχεση που εδωσε.Εκεινη σε λιγο θα πρεπει να φυγει, ειναι η υποσχεση που εδωσε.Δινουν τα χερια.Ειναι η σιωπη που μενει.Ειναι η αποφαση που μενει μετεωρη στον οριζοντα.Μπορει καποια στιγμη και να της γραψει.