Θυμωνει ολο και πιο πολυ.
Παλι οι ιδιες οι βλακειες, παλι τα ιδια τα μηνυματα, τα ιδια τα σχολια παλι η ιδια ιστορια, η ιδια η ηλιθια η χωρις νοημα ιστορια.
Τι θελει παλι?
Την εχει καταλαβει πια καλα, ξερει πολυ καλα το πως και το γιατι.
Αν εμαθε κατι απο ολη αυτην την ιστορια ειναι αυτο.
Παιζει.
Παιζει το ιδιο και το ιδιο και το ιδιο το παιχνιδι.
Και παρασερνει οποιον βρεθει κοντα της στην παγιδα της.
Βαρεθηκε.
Βαρεθηκε και θυμωνει ολο και πιο πολυ.
Δεν πιστευει τιποτα, κλεινει τα αυτια του σ'ολα αυτα που καθεται και γραφει.
Οι λεξεις ειναι μερος του παιχνιδιου, οι μουσικες ειναι μερος του παιχνιδιου, οι λεξεις ειναι μερος του παιχνιδιου.
Και αυτο το παιχνιδι δεν οδηγει πουθενα.
Πουθενα εκτος απο την μοναξια αυτου που δεν ξερει τιποτα για αυτο της το παιχνιδι.
Στην αρχη δεν ξερει κανεις τιποτα.
Και ειναι τα παντα ακατανοητα και κατανοητα μαζι, σκοτεινα και φωτεινα ταυτοχρονα.
Οι ωρες του υπνου ειναι λιγες, οι ωρες της αναμονης ειναι περισσοτερες, τα ερωτηματικα ειναι απειρα, αμετρητα.
Ειναι τωρα θυμωμενος για τα καλα.
Δεν θελει να ειναι ηρεμος, δεν θελει να ειναι ευγενικος, δεν θελει να εχει τον ελεγχο του εαυτου του δεν θελει να εχει κανεναν ελεγχο.
Ειναι και αυτο μερος του παιχνιδιου.
Τον ελεγχο τον εχεις εσυ και εσυ γινεσαι αρχηγος χωρις καμια εξουσια επανω της.
Χωρις καμια εξουσια πανω σου.
Δεν εχεις. Τιποτα.
Σε βαζει να χαραξεις εναν κυκλο ολογυρα της για να την προστατευσεις και μετα εκεινη πηδα μεσα και εσυ μενεις απ'εξω.
Και εκεινη χαμογελα αινιγματικα.
Μεσα στον κυκλο ολα ειναι απαλα και ζεστα εξω, εξω απο αυτον, εξω απο εκεινη, ειναι ολα σκοτεινα και παγωμενα.
Ετσι του 'ρχεται να χτυπησει το χερι του στο τζαμι. Να το σπασει. Θα ηθελε. Θελει.
Παταει το γκαζι, το αυτοκινητο του ξεχυνεται στην ασφαλτο, βαζει στο τερμα την μουσικη.
Σκεφτεται ολα οσα ειπε ολα οσα εγραψε, και εκεινη?
Εκεινη? Τιποτα.
Εκεινη επαιζε μαζι του σαν κακομαθημενο δεκατετραχρονο παιδι.
Πανω απο ολα, το παιχνιδι.
Και εκεινος επαιξε.
Τιμια.
Εκεινη?
Θυμωνει ολο και περισσοτερο.
Εκεινη?
ΕΚΕΙΝΗ?
Αναβει τσιγαρο.
Θελει να ουρλιαξει.
Εκεινη?
Δεν επαιξε τιμια.
Οχι δεν επαιξε τιμια.
Ειναι δικο της το παιχνιδι δικοι της και οι κανονες, δικα της τα βραδυα δικες της και οι μερες, δικα της ολα.
Δεν παιζεις τιμια, παλιοκοριτσο.
Θελει να της πει.
Δεν τον αφηνει.
Ειναι και αυτο μερος του παιχνιδιου.
Εκεινη ξερει τι σκεφτεται.
Ειναι και αυτο μερος του παιχνιδιου.
Εκεινος ξερει τι σκεφτεται.
Ειναι και αυτο μερος του παιχνιδιου.
Κουραστηκε.
Δεν εχει κανενα νοημα για αυτον πλεον το δικο της το παιχνιδι.
Βαρεθηκε τα παιχνιδια.
Αναστροφη.
Φλας.
Γυρναει πισω.
Σπιτι του.
Γυρναει πισω.
Ξανα.