Εισαι σκληρη.Σε συχαινομαι.Εκεινη χαμογελασε αγγελικα.Ηταν ακριβως αυτο της το χαμογελο που του την δινε στα νευρα.Σταματα να με κοροιδευεις.Τον κοιταξε με υφος ατακτου παιδιου.Καημενε μου πως φαινεται οτι ποτε στην ζωη σου δεν εισεπραξες ουτε ενα αληθινο χαμογελο.Πως φαινεται οτι φοβοσουν μια ολοκληρη ζωη, την ζωη σου για την ακριβεια, την χλευη και την κοροιδια.Γιατι?Σταματα. Θα σε παρει ο διαολος και θα σε σηκωσει.Οπως αγαπας.Σταυρωσε τις γαμπες της και τον κοιταξε καταματα.Οπως αγαπας...οπως αγαπας...Τι ξερεις εσυ απο αγαπη?Ειμαι γυναικα του απαντησε, γεννηθηκα για να αγαπω.Μην το ξεχνας αυτο.Κοιτα...αρχισε κιολλας να αστραφτει.Μου αρεσουν οι αστραπες...οι καταιγιδες, ο δυνατος ανεμος.Ειμαι σκληρη λες.Ναι ειμαι και τι μ'αυτο?Αν δεν ειναι καποιος σκληρος πως αλλιως να αντεξει την αγαπη, τον ερωτα το παθος, πως?Η αγαπη δεν ειναι για τα μαλακα χερακια για τις μαλακες καρδιες, η αγαπη δεν ειναι για τα ευαισθητα χειλακια, το καταλαβες αυτο?Αν θες να αγαπησεις, μαθε πρωτα να δαγκωνεις.Τις σαρκες σου πρωτα, την καρδια σου να χτυπας πρωτα, ετσι μαλακωνουν τα χερια δεν το ξερες?Αν θες να αγαπησεις μαθε πρωτα να σκοτωνεις.Και να σιωπας, να πνιγεις την φωνη σου οταν θελεις να μιλησεις.Αν θες να αγαπησεις μαθε πρωτα να μην μιλας.Ασε τα μελοδραματα το λοιπον.Πλησιασε.Και μην μιλας.