Αν βρεις στον δρομο σου καμια φορα εναν λυκο, προσπερασε τον.
Μην φοβηθεις, μην σταματησεις, προχωρα.
Αν θες τρεξε, θα σε λυπηθει και δεν θα σε κυνηγησει. Δεν κυνηγα ο λυκος, αυτον που φοβαται και την σκια του. Αν θες πιστεψε το, ο λυκος τα σιγουρα θυματα του τα λυπαται.
Αν θες να σωθεις, τρεξε. Δεν θα σε ακολουθησει.
Αν τωρα αποφασισεις, να σταθεις εκει που βρισκεσαι, να του μιλησεις προσεξε. Μην απλωσεις το χερι σου να τον χαιδεψεις. Θα σου αρπαξει το χερι, θα στο δαγκωσει μπορει και να το καταπιει, αμασητο, η απαλη σαρκα των χεριων ειναι κατι που τον λυκο τον διαολιζει. Ειναι σκληρο βλεπεις το πετσι του, σκληρη ειναι και η γουνα του, ο λυκος βλεπεις ειναι παιδι του χειμωνα, ειναι λενε και παιδι της νυχτας, και η νυχτα ειναι σκληρη πιο σκληρη απο την μερα. Την μερα ο λυκος κρυβεται μεσα στα δαση, μεσα στις πυκνες φυλωσιες, κρυβεται δεν θελει να τον δεις, βλεπεις. Δεν θελει φιλους, δεν θελει συντροφια. Και η μερα ειναι γεματη φωνες, δεν του αρεσει του λυκου η κακοφωνια.
Μην του απλωσεις λοιπον το χερι, μην κανεις τιποτα.
Αστον να ρθει κοντα σου. Θα ρθει. Αν δεν φοβασαι, θα 'ρθει.
Μιλησε του. Στην γλωσσα σου.
Μην μιλησεις στην λυκισια την γλωσσα, αν δεν εισαι λυκος, αν εισαι αρνι μιλα του στην γλωσσα σου, θα καταλαβει.
Αν εισαι ανθρωπος μιλα του ανθρωπινα θα καταλαβει.
Εχει μαθει να ξεχωριζει ο λυκος τους ηχους, εχει μαθει να ακουει. Καταλαβαινει.
Μην μιλησεις μονο την γλωσσα την λυκισια, ακομα και αν την εχεις διδαχτει στο σχολειο.
Ο λυκος θα σου απαντησει στην γλωσσα την δικη του.
Και τα λογια του λυκου ειναι πιο σκληρα ακομα και απο τα δοντια, ακομα και απο το δαγκωμα του ειναι πιο σκληρα.
Η λυκισια η γλωσσα δεν μιλιεται. Δεν τραγουδιεται. Βγαινει μεσα απο δόντια κοφτερα.
Εχει ακουσει λυκο να ουρλιαζει?
Φοβηθηκες?
Μιλουσε με την νυχτα, μιλουσε με τα σκοταδια, φοβηθηκες?
Ετσι ειναι.
Ολοι φοβουνται τους λυκους σαν μιλανε με τα φεγγαρια.
Ετσι ειναι.
Τρεξε, ή προχωρα σταθερα.
Προσπερασε τον και δεν θα σε πειραξει.
Δεν θα σ'ακολουθησει.
Δεν τρωει παιδια και ας λενε.
Δεν τρωει κρεας φοβισμενο και ας λενε.
Δεν σκοτωνει δειλους και ας λενε.
Κοιτα μην πας να κανεις το παλικαρι, αν δεν εισαι.
Ειναι ατιμια, και το ατιμο το πραγμα ο λυκος το τιμωρει.
Το τιμωρει, μα δεν το σκοτωνει.
Αν δεν εισαι παλικαρι, δεν θα χαθεις.
Θα σωθεις.
Αλλα λυκο ποτε στην ζωη σου δεν θα ξαναδεις.
Μονο προβατα.
Φιδια.
Και ανθρωπους.
Τα μονοπατια του λυκου, ποτε σου δεν θα τα ξαναβρεις.
Και ο λυκος θα σε βγαλει παλι στο ξεφωτο, στον σωστο τον δρομο θα σε φερει, τον δρομο τον δικο σου, το δρομο για το σπιτι σου, αμιλητος θα σου δειξει.
Και χωρις να σε κοιταξει,
Θα γυρισει,
Στο βουνο του.
Χωρις να σε πειραξει.