1. Nα γίνουμε λίγο καλυτεροι...Να κρατησουμε λίγο ακόμα τα βλεφαρα ανοιχτα...Πάντα, υπάρχει για όλους μια γραμμή, αν την περασουμε τοτε η πρώτη μας απολαβη είναι η μοναξια, η γνώση του οτι ειμαστε μονοι μας πάντοτε...Ξερουμε οτι υπάρχουν κι'αλλοι που επελεξαν να την περασουν, και παλευουν και αυτοι μονοι τους, πρωτα με τον εαυτο τους μετα με ολους τους άλλους. Η μοναξια αυτη ειναι και η μεγαλυτερη ανταμοιβη μας, αν το καλοσκεφτεις

2. Το τραγικότερο όλων ειναι οτι ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ να ξερουν και επελεξαν να μην μάθουν ποτε ολα αυτα που λες. Βλεπεις το τιμημα ειναι μεγαλο για ορισμενους, δεν αντεχουν την μοναξια ίσως γιατι τρεμουν στην ιδεα οτι θα μεινουν μονοι με τον εαυτο τους.Και εγω την φοβηθηκα αλλά δεν διστασα να περασω την γραμμη, ειναι αυτο που γραφαμε χθες ή προχθες, φοβαμαι αλλα προχωρω.Είναι νεκρος αυτος που έχει μάτια αλλά δεν βλέπει, παιζει ενα ρολο κομπαρσου, σε ενα θλιβερο μονοπρακτο, και ζει αιωνιως μεσα σε σκηνικα θεατρου, τιποτα το αληθινο δεν υπαρχει.Πολλοι θα πουν οτι ζουμε σε μια μονιμη κατασταση παραληρηματος, οτι δηθεν ολα αυτα ειναι μια κριση μεγαλειου.Αλλά τα λογια τους δεν εχουν μεγαλυτερη αξια απο τις αναρθες κραυγες ενος μωρου.Θα κανουμε λάθη, το ξερω. Υπηρξαν φορες που εσφαλα, αλλα ποτε δεν εχασα την πιστη μου, στο οτι μπορω να πραξω το καλυτερο.Αυτο ειναι η σωτηρια.Να δωσω τον Καλον Αγώνα.Τιποτα άλλο

3. Tο πέρασμα από τα πεδια τα σκοτεινα, είναι η μυηση, δεν το ξεχασα ποτέ αυτό όπως δεν το ξέχασες ποτε σου και εσυ.Είναι λίγοι αυτοί που δέχθηκαν, να βαδισουν στα σκοταδια πολλοι αποζητουν τα ψευτικα φωτα, και μενουν εγκλωισμενοι για παντα εκει, αλλά ποτε δεν προκειται να δουν την Αυγή. Με όλα τα χρώματα της...Ναι υπάρχουν αυτοι που τους δωθηκε η ευκαιρια να γιν ουν ανθρωποι, αλλα που παρεμειναν, κάμπιες και προνυμφες ποτε δεν φύτρωσαν φτερα στις πλάτες τους, ίσως φοηθηκαν τον μύθο της μονοημερης ζωης, γιατι δεν εμαθαν ποτε τους τι σημαινει αιωνιοτητα και ασβεστο φως...Ας ειναι.Ο καθενας απο εμας, εχει το προνομιο να γνωριζει. Οποιος δεν φοαται την γνωση ειναι αηττητος. Οποιος την φοβαται πάντοτε εκπίπτει απο τα πεδια του φωτος. Ηγνωση δεν σκοτωνει ουτε τιμωρει. Το κινητρο ειναι αυτο που κανει την γνωση τροφή για την κοιλια και τα έντερα και οχι για τον νου.
Το γνωρίζω πολύ καλά όπως και εσύ γνωρίζεις το ίδιο για μένα. Τίποτα δεν επαναλάμβανεται αλλά έχει την δυνατότητα να εξελιχθεί.Αυτός είναι ο δικός μου ο σκοπός. Η εξέλιξη προς ένα καλύτερο εαυτό.Τις μάχες μου τις έδωσα πολύ καιρό τώρα, γνωρίζω που ανήκω και ποιος ειναι ο δικός μου ο δρόμος. Φοβαμαι, αλλά προχωράω. Και έτσι ο φόβος χάνεται, γίνεται πια η σκιά που μένει παντα πίσω. Ασχέτως το που και πως πέφτει το φως

4. Υπήρξαν πολλές στιγμές στο παρελθόν που ήταν δικες μας στιγμές. Ο παρατατικός είναι μια οφθαλμαπατη, εύρημα τον ανθρωπων να ορισουν τον χρόνο. Δεν πιστευω στον κατακερματισμό που επιβαλλουν οι λεπτοδεικτες.

5. Το ξέρω αυτό το συναισθημα των ξοδεμενω δευτερολεπτων, των ημερων που νομιζει καποιος οτι χανονται...όμως τωρα πια γνωριζω οτι καθε μερα χωρις ανταποδωση, ειναι περιοδος προπαρασκευης, ειναι δρομος, που οδηγει στον Δρόμο.Αυτο και μόνο.
Kαλημέρα.Δεν πιστευω στις γραμμες που οριζονται απο δυο σημεια, πιστευω στον κύκλο, στο αεναο, καθε στροφη επιφερει μια βελτιωση, ουσιαστικα τιποτα δεν χανεται ποτε.Σκοτος δεν υπάρχει, φτανει μια ακτιδα φωτος για να διαλυσει και το πιο ζοφερο σκοταδι.Μπορει να βαδισουμε σε μερη ολοσκοτεινα, τις πιο μαυρες ώρες, η γνωση ομως οτι ο ηλιος θα ανατειλει ειναι και το μεγαλυτερο μας οπλο. Οι σκιες εξαφανιζονται παντοτε, οταν χαραξει ο ηλιος.
6.