Μα και βεβαια ειμαστε φιλοι πανω απ'ολα.
Ειναι τοσο ομορφα οταν γεννιεται ενα συναισθημα αναμεσα απ' τα δαχτυλα τα πληκτρα τις γραμμες. Πολυχρωμες εκρηξεις σε καθε σημειο στιξης. Εικονες ανασυρονται αναμεσα απο τους υγρους κρυσταλους, μυστικα, και ολα καταγραφονται σε καποιο λογκ. Γραφουμε ενα καινουριο παραμυθι, με λυκους με καστρα με θαλασσες με αστερισμους με μαγισσες και μαγους. Και καθε βραδυ ονειρευομαστε και ευχομαστε να φτασουν στα αυτια του αλλου ολα οσα δεν θελουμε να γραψουμε.
Και υστερα μπαινουμε σε καινουριες αχαρτογραφητες περιοχες. Χωρις πυξιδα χωρις χαρτη, σχεδιαζουμε τον χαρτη στιγμη με την στιγμη.
Ολα ομως ειναι ενας ρολος, ενας χαρακτηρας παραμυθιου. Με το φως του πρωινου ξεθωριαζουν οι εικονες τα χρωματα της νυχτας. Και ο κενσορας αναβοσβηνει και δεν υπαρχει τιποτα να γραψεις.
Και βεβαια ειμαστε φιλοι πανω απ'ολα.
Ειναι τοσο ευκολο να υποσχεθεις κατι γραφοντας το. Ειναι τοσο ευκολο να υπογραψεις μια ακαλυπτη επιταγη. Ειναι τοσο ευκολο να γινεις σκηνοθετης σε ενα εργο δικο σου ολοδικο σου.
Ζουμε ολοι μεσα σε ενα δικο μας κοσμο κιας λενε. Οσα ματια τοσοι κοσμοι, κιας λενε.
Τι σημαινει μια υποσχεση γραμμενη στο χαρτι? Τιποτα. Σκιζεται και καιγεται. Δεν μενει τιποτα. Ενα γραμμα σκισμενο δεν λεει τιποτα. Μονο το περιτυλιγμα που σκιζεται αποκαλυπτει. Αλλα πρεπει πρωτα να δωρισεις. ή να δεχτεις εσυ καποιο δωρο.
Γουατ δε φακ? Βαρεθηκα να γραφω. Υποσχομαι να συνεχισω αργοτερα.
Προσεξε ομως, να ξερεις οτι συνηθως δεν κρατω τις υποσχεσεις που δινω.