Ξερεις γιατι σε λυπαμαι βρε κακομοιρη? Ακου το λοιπον, κατσε και ακου. Μπορει κατι να βγει απο ολα αυτα που θα σου πω.
Σε λυπαμαι γιατι αντι για καρδια εχεις ενα αδειο τενεκεδακι απο κονσερβα. Μακαρι να σουν ολος φτιαγμενος απο τενεκε. Να ειχες καρδια και ησουνα φτιαγμενος απο τσιγκο, αλλιως θα τανε. Σε λυπαμαι γιατι σου δωσε γερα ματια ο θεος και εσυ στραβουλιακα παραπατας συνεχεια μεσα στα σκατα. Δεν βλεπεις γυρω σου ουτε τον ηλιο ουτε την βροχη ουτε τον ουρανο δεν βλεπεις τιποτα. Σε λυπαμαι γιατι εχεις στομα και γλωσσα και δεν μπορεις να μιλησεις, δεν ξερεις να μιλησεις μονο ζητιανευεις ουρλιαζοντας. Σε λυπαμαι γιατι προσπαθεις να γραψεις δυο αραδες και το μολυβι σπαει μεσα απο τα χοντροδαχτυλα σου.
Σε λυπαμαι γιατι βγηκες μεσα απο ενα αιδοιο ανθρωπινο και νομισες οτι αυτο σε εκανε και ανθρωπο. Κακομοιρε τρελλε. Σε τι σκοταδια βρισκεσαι και σε τι χωματερες ζεις και αναπνεεις. Κοιμασαι τρως δουλευεις αφοδευεις κοιμασαι. Αυτη ειναι και ολη σου η ζωη. Σακι εισαι ποτε φορτωνεσαι με σκατα ποτε με χωμα ποτε με λιπασμα ποτε με σκουπιδια.
Σε λυπαμαι γιατι δεν εισαι ουτε ανθρωπος ουτε ζωο. Μπασταρδεμενη φυτρα εισαι και φαινεται πανω στην ηλιθια την μουρη σου το σφραγισμα σου. Κανενα φως μεσα στα ματια σου δεν βρισκω, σαν να περπαταει ενα χοιρομερι περπατας, σαν να απεκτησε ποδια μια βοιδοκεφαλη αυτο εισαι.
Αδενες, λιπη, κρεατα, αιματα και φλεβες. Ξιγκι στα μουτρα στην καρδια και στην ψυχη.
Φωλιαζεις παντου, αναπαραγεσαι βαφτιζεσαι μεσα στα κλαρινα στα μπουζουκια και στα μιζερα γραφειακια.
Αυνανιζεσαι νευρικα οχι για την απολαυση σου αλλα γιατι φοβασαι. Απο φοβο αυνανιζεσαι απο φοβο παντρευεσαι απο φοβο κανεις παιδια.
Σε λυπαμαι. Αλλα αυτο τελικα δεν θα το καταλαβεις ποτε.
Τι να την κανεις την κολαση, τι να την κανεις την τιμωρια? Τι να την κανεις τωρα πια την σωτηρια?

http://www.youtube.com/watch?v=cA93IDWnwP0&feature=related