Προχωρα.Εκεινη, τον κοιταξε και εσφιξε τα χειλη της που εμοιαζαν τωρα με μια μισανοιχτη πληγη. δεν καταδεχτηκε να απαντησει, θα τον κανονιζε αυτον αργοτερα. Ο διαδρομος φωτιζοταν απο πυρσους καρφωμενους ατακτα στους πετρινους τοιχους. Υποκωφος ηχος εφτανε στα αυτια της ακαθοριστος ενιωθε να συντονιζεται ο παλμος του με τους χτυπους της καρδιας της. Ο πορτιερης ουτε που φαινονταν πια, τον ειχε ρουφηξει το σκοταδι. Ανοιξε την πορτα με το γαντοφορεμενο χερι της και με σταθερο βημα μπηκε μεσα στην αιθουσα. Σαν να ακουγαν καποιο προσταγμα ενα ενα τα κεφαλια γυριζαν την κοιταζαν για λιγο και υστερα κατεβαζαν τα ματια δεν αντεχαν να κοιτουν. Εκεινημε μια επιτηδευμενη κινηση τιναξε τα μαλλια της, και αφησε να φανουν τα σκουλαρικια τους που ακουμπουσαν βαρια πανω στους ωμους της. Ο τραγουδιστης πανω στην σκηνη, ετρεμε καθως εσφιγε το μικροφωνο θα λεγε κανεις πως ενιωθε καποιον απροσκλητο επισκεπτη να τν πλησιαζει απο καπου μακρυα, την κοιταξε τραγουδωντας ανατριχιασε με κοπο συνεχιζε να τραγουδαει.Καθως εκεινη πλησιαζε την σκηνη, αθελα του ο κοσμος ανοιγε δρομο μεχρις που ολοι απομακρυνθηκαν απο κοντα της, ο μνος που εμενε ηταν ενας φωτογραφος. Δεν φανηκε να ακουει το ιδιο προσταγμα, φαινοταν να διασκεδαζει με οτι εβλεπε. Δεν σταματησε στιγμη να φωτογραφιζει, 1, 2 3 10 στιγμες, ολες μεσα στην μηχανη του. Εκεινη τν πλησιασε και κολλησε σχεδον το προσωπο της στο δικο του. Τον χτηπησε θα λεγες ενας θερμος αερας, αρωματισμενος απο μοσχοκαρυδο και θαλασσα. Δεν λυγσε, την κοιταζε δεν φανηκε να φοβαται τα μισανοιχτα χειλη. Λοιπον του ειπε.Θα με φωτογραφισεις? Σε εχω ηδη φωτογραφισει της απαντησε.Περιεργο του ειπε νομιζα οτι δεν με ειχες προσεξει.Ηξεραν και οι δυο οτι ελεγε ψεμματα.