Εισαι δικια μου.
Τι ωραια που ακουστηκε αυτο μεσα στην νυχτα. Λαθος δεν ακουστηκε. Γραφτηκε και την ιδια στιγμη διαβαστηκε.
Και υστερα?
Ειναι δυσκολο να κοψεις τους αιματινους δεσμους, να σπασεις στα δυο τα δαχτυλιδια ειναι δυσκολο, οταν δεθηκες καποτε με δαχτυλιδια φτιαγμενα απο ακτινες.
Δεν λυνονται ετσι τα κορδονια των λαθων, του παθους, δεν λυνονται.
Παντα μενουν δεμενα, οπως δεμενες μενουν και οι ζωες.
Εισαι δικια μου.
Γραφτηκε χτες, αντιπροχτες, πριν πολλα χρονια
Διαβαστηκε χτες, αντιπροχτες, πριν πολλα χρονια.
Και ετσι συνεχιζεται η ιστορια.
Χωρις καμια αλλη συννενοηση ή εξηγηση καμια.