Δευτέρα 18 Μαΐου 2009

Υπαρχουν ανθρωποι.
Μην μου λες οτι δεν υπαρχουν. Δεν σου φταιω εγω που ψαχνεις για ανθρωπους μεσα στις χωματερες. Καρφακι δεν μου καιγεται, που ψαχνεις για φιλους μεσα στην τσαντα των 1500 ευρω. Τοσο μαλακας εισαι, κατσε ψαχνε το λοιπον.
Υπαρχουν ανθρωποι.
Ειναι εκεινοι που κοιτουν ψηλα. Ειναι εκεινοι που μιλανε στα λουλουδια. Ειναι εκεινοι που σε κοιτουν και η καρδια σου γεμιζει φως. Ειναι εκεινοι που σου στελνουν ζεστασια κιας ειναι χιλιομετρα μακρυα απο σενα.
Υπαρχουν ανθρωποι.
Ειναι εκεινοι που ξερουν που βρισκεται η χαρα. Ειναι εκεινοι που σου δινουν τα πιο απλα, τα πιο πολυτιμα συναμα.
Ειναι εκεινοι που ειναι διαυγεις σαν τν αερα σαν το νερο διαφανοι.
Υπαρχουν ανθρωποι.
Ειναι εκεινοι που μεσα τους εχουν εναν κοσμο πιο ομορφο απο τον δικο σου, ειναι εκεινοι που ταξιδευουν μονοι, ειναι εκεινοι που δεν φοβουνται την μοναξια, δεν υπηρξαν ποτε μονοι, για κεινους φιλος ηταν η πεταλουδα, η πασχαλιτσα το συννεφο, η ανεμωνη, το αδεσποτο σκυλι, το βιβλιο τους.
Ειναι εκεινοι που δεν φοβουνται την ζωη, δινουν ζωη στα ονειρα τους και στα ονειρα των αλλων.
Υπαρχουν ανθρωποι.
Ψαξε να τους βρεις, ειναι διπλα σου και σ'αγαπανε.
Υπαρχουν ανθρωποι.
Ζουνε, ονειρευονται, χαμογελουν. Γελουν.Αγαπανε.
Ειναι αυτοι που τραγουδανε: I am in love with a fairy tale even though it hurts, cause I dont care if I lose my mind, I am already cursed.
Και γελανε. Γιατι ξερουν κατα βαθος οτι ειναι already Blessed.

Για τον φιλο μου Δημητρη Σκουρτα.