Πέμπτη 21 Μαΐου 2009

Mόλις τώρα γύρισα...Η μοναξιά σου είναι η μοναξιά ολων όσων θέλησαν να περπατήσουν δρόμους που δεν βαδίζονται ποτέ με παρέα...Στο είπα και άλλοτε. Η μοναξιά αυτή είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή για αυτους που ξέρουν οτι δεν προκειται ποτέ να βρουν κανενα καταφυγιο, κανενα υποστεγο, ποτε τους.Κι' όμως...Την ώρα του κεραυνου, την ώρα του χαλαζιου, της καταιγιδας, οταν ολοι ειναι κρυμενοι σε σπηλιες, κατω απο δεντρα εμεις την έχουμε ολη δικια μας καταδικια μας.Ξέρεις τι είναι να κοιτας την αστραπη στα μάτια?Ξερεις.Ξέρεις