Δευτέρα 25 Μαΐου 2009

Το πρωι δουλευε ως υπαλληλος γραφειου σε μια μικρη εταιρεια στην Ηλιουπολή. Μιζερη δουλιτσα, κακοπληρωμςνη, αλλα οπως και να πεις ηταν μια καποια λυση. Μπορουσε να πληρωνει μονη της το δυαρακι και το δανειο για το αυτοκινητο που ειχε προσφατα αγορασει. Ειχε ερθει Αθηνα πριν τεσσερα χρόνια, γεματη ονειρα και προσδοκιες. Στο χωριο ειχε πει οτι θα παει να πιασει στην δολεια στηνΑθηνα, στο χωριο ολα ηταν ενα μεγαλο λασπωμενο αδιεξοδο, σαν τις λακουβες που γεμιζαν με λασπονερα το χειμωνα εξω απο το σπιτι της.Αγοραζε ολα τα περιδοκα του λαιφστυαιλ τα διαβαζε μεσα στην μικρη κρεββατοκαμαρα της και ονειρευοταν, ομορφα ονειρα απο ιλοστρασιον χαρτι. Την επαιρνε ο υπνος αγκαλια με αυτα και ξυπνοσε παντα της, με τσαλακωμενα φιλια και αγκαλιες. Ονειρευοταν να ειναι ξανθια και να τραγουδαει και να χορευει σαν την βουγιουκλακη. Στο χωριο οταν περπατουσε 1 ωρα για να απει στο σχολειο, παντα επαιζε και απο ενα εργο. Ποτε το κλωτσοσκουφι, ποτε την κορη μου την σοσιαλιστρια. Ειχε παθος με την βουγιουκλακη. Μεχρι να φτασει στην κρυα ταξη της, ειχε π[αιξει ολους τους ρολους. Μετα καθοταν εβγαζε τα βιβλιακαι τα τετραδια της, και ελυνε τις ασκησεις της. Στο τελος εγραφε το ονομα της καλλιτεχνικα με μια καρδουλα στο τελος. Σαν αυτογραφο.Οταν ηρθε στην Αθηνα, ηταν μονη και φοβισμενη. Μυριζε χωριο απο χιλιομετρα μακρυα. Λεφτα ουτε για δειγμα. Εμενε με την αδελφη της τους πρωτους μηνες, που ειχε προσφατα παντρευτει με εναν ταξιτζη απο το μπραχαμι. Ειχε κιολλας φουσκωσει η κοιλια της, και ηταν ολο συμβουλες. Κοιτα κακομοιρα μου να βρεις και εσυ καποιον να τον τυλιξεις, να ησυχασεις. Οσο περναει η μπογια σο και εχεις τα νιατα σου γιατι μετα...Γυρναγε και την κοιταζε. Χοντρη με εντονη ακμη ηταν σαν παντα της αδιαφορη και πρησμενη σαςν τις μελιτζανες που τηγανιζε στην μικροσκοπικη κουζινα της. Δεν της ελεγε τιποτα, μονο κονυσε το κεφαλι της. Τι να της πει στην κατασταση της. Μετα βρηκε αυτο το δυαρι και ξεκινησε να δουλευει ταμιας στο σουπερμαρκετ κατω απο το σπιτι της. Πηγε και αγορασε ρουχα, εκοψε τα μαλλια της και τα εβαψε ξανθα, ενιωσε μετα οτι πεταξε μια και καλη το χωριο απο πανω της. Και κοιμοταν παντα αγκαλια με τα περιοδικα της και περιμενε.Ειχε γνωριστει με ενα παιδι που δουλευε της ελεγε σε μια δισκογραφικη εταιρεια. Δεν ηξερε τι ακριβως εκανε εκει αλλα σιγουρα αυτο ηταν μια αρχη. Ειχε σποδασει λεει στην αγγλια και ειχε κανει και σεμιναρια στην σχολη καποιου σταθμου. Θα σε συστησω ειπε σε κατι γνωστος μου, εχεις ωραια φωνη και ωραιο παροσιαστικο. Και εκεινη εκανε ονειρα.Μολις καλοκαιριασε εβγαιναν μαζι και πηγαιναν σε ολα εκεινα τα μοντερνα τα μαγαζια που διαβαζε για αυτα στα περιοδικα της. Ζουσε πλεον το ονειρο. Ο πορτιερης χαιρετουσε τον φιλο της και εκεινη δεν μπορουσενα κρυψει το χαμογελο της. Να τους μιλαει ο πορτιερης και να τους αφηνει να μπαινουν μεσα τζαμπα. Και μετα καθοταν σε ενα σκαμπω και εβλεπε γυρω της σαν παιδακι που το πηγανε στο λοναπαρκ. Το πρωι στο γραφειο, το βραδυ στο μπαρ. Με τα φλας και τους φωτογραφους ολογυρα της.Καποιο βραδυ, εκεινος της ειπε οτι θα την συστησει σε ενα γνωστο του για μια δουλεια. Εβαλε οτι καλυτερο ειχε βαφτηκε σαν σταρ του σινεμα. Και πηγε να τον συναντησει. Δεν θα γυρναγε ποτε στο δυαρακι της, που εβλεπε στν φωταγωγο. Ουτε στην δουλεια της θα γυρναγε. Ουτε στο χωριο. Δεν υπηρχε γυρσμος, μονο φωτα και συνεντευξεις, και τηλεοπτικες σειρες. Καιρος της ηταν να παιξει τον ρολο του πιο λαμπορυ αστεριου.Κοιτα να δεις, η δουλεια δεν ειναι και πολυ δυσκολη. Θα εχεις καλο μισθο και μετα μπορεις να παρεις και προαγωγη.Δεν εδειξε να καταλαβαινει.Αν και θα εισαι λαντζερισα θα σου δινω μισθο μπουφετζη. Ειχα προβλημα με το αλλοδαπων και μου φυγαν ολες οι αλβανες. Θα σου κολλαω και ικα. Στα ρεπο σου μπορεις να ερχεσαι με την παρεα σου να πινεις τα ποτακια σου τζαμπα. Τι αλλο θελεις?Επιασε μηχανικα τα μακρυα σκουλαρικια της και κοιταζε ανεκφραστη το ποτο της.Δεν ειχε καιρο για σκεψη και απογοητευση.Και η βουγιουκλακη απο ταξιθετρια ξεκινησε.Εδωσε τα χερια.Απο αυριο επιανε δουλεια στο πιο μοδατο κλαμπ της Αθηνας.Οπως και να πεις δεν ηταν λιγο.