Εκεινος ηταν ενα μιζερο ανθρωπακι, χαμενος μεσα στον καθημερινο αγωνα του να αποδειξει οτι εχει μια καποια αξια. Καθοταν στο γραφειακι του και γαμπριζε σαν εμπαινε μεσα καμια πελατισσα, τυπικος τριαντατριαρης αποτυχημενος με διαμερισματακι στο μπουρναζι, γυναικα και μωρο. Τα'χε κανει ολα κοντολογης στην ζωη του. Οικογενειαρχης. Κοκορευοταν οτι τον γουσταρε η κουμπαρα του, την εσερνε μαζι του οπου πηγαινε, γελοιο τριο καρρο, αυτος η βλαχουλα η γυναικα του και η κουμπαρα, μπαταλεμενη δεσποινις ετων τριανταεννεα. Χρονια περιμενε και αυτη η ερμη το πολυποθητο στεφανι αλλα που? Χαθηκαν πια η βλακες, και οι φημες που διεδιδε παντου για την προικα που διεθεττε δεν εριχνε κανεναν στην φακα, ουτε εναν. Της εμενε λοιπον μοναδικο αποκουμπι στην ξεπουπουλιασμενη θηλυκοτητα της ο κουμπαρουλης. Κελεπουρι. Προωρος σκεμπες, μαγουλες και απο αντριλα αστα να πανε. Κρυφο φουστομπλουζο.
Αληθεια αλλος καημος και αυτος. Προσπαθουσε ο ερμος να το κρυψει και εψαχνε να βρει θυμα για να του πασσαρει την γυναικα του, να μην του φορτωνεται. Θα μου πεις χωρις συζυγο πως θα κανε καριερα στην τραπεζα? Οπως να πεις αλλιως ειναι να λες θα παω να φαω παγωτο με την συζυγο σου δινει ενα κυρος ενα κατι. Αλλα ελα που μαζι με το γαμοχαρτο φορτωθηκε και την λυσσαρα. Την ενιωθε βεβαια, ενιωθε τον πονο της, την εβλεπε να σουφρωνει μερα με την μερα αποτιστη και να γεμιζει ρυτιδες το μεσοφρυδο, αλλα τι να κανει? Μπελαδες, μεγαλοι μπελαδες. Επρεπε κατι να βρει να κανει. Ειδαλλως την ειχε ασχημα. Αλλα τι?
Μα πο πολυ τα'χε με τον εαυτο του. Εψαχνε ολημερις να βρει τροπο να ξεχναει τα χαλια του και την καταντια του, γινοταν μηχανοραφος του κωλου και κοιταζε να σκαψει τον λακο του συναδελφων του, μαζι με μια μεσοκοπη ανεραστη και αυτη εκαναν καλο διδυμο ειχε και αυτη τα ζορια της, ενωναν λοιπον την μιζερια τους και δωστου να στηνουν τις μηχανες τους. Αλλα τζιφος τιποτα ποτε δεν γινοτανε.