Λοιπον καποτε θα κατσω να γραψω για τις ημερες μου στο λογιστηριο της εταιρειας που δουλεγα πριν καποια χρονια. Κανει και για σεναριο σε ταινια τρομου. Μεγαλο σχολειο. Ξερεις τι ειναι να δoυλευεις μαζι με πενηνταρες αγαμητες και κακογαμημενες? Μ'ολα τα κομπλεξ του κοσμου επανω τους? Ξερεις τι ειναι να βλεπεις πρωι πρωι την συναδελφο με το αεροδρομιο των σπατων στριμωγμενο σε τζιν κολαν να σκυβει για να πιασει το ΔΑΤ που επεσε κατω απο το θεοβρωμικο γραφειο της? Αθλος του Ηρακλεως.
Αλλη φορα ομως, οχι τωρα. Εξω ο ηλιος λαμπει, καλοκαιρι προ το πυλων, και εχω καλυτερα πραγματα να κανω. Καμια αλη φορα.
ή maybe more later.